Aydın eski Köşk Belediye Başkanı NECATİ ÜNAL (86) yaşlılığa bağlı sebeplerden vefat etti

Aydın eski Köşk Belediye Başkanı Necati Ünal ,yaşlılığa sebeplerden vefat etti

Aydın’ın Köşk ilçesinde 1994-1999 dönemlerinde Belediye Başkanlığı yapan Necati Ünal hayatını kaybetti. Bir süredir yaşlılığa bağlı rahatsızlığı olan Ünal’ın ölümü sevenlerini üzdü.

NECATİ USTA OLARAK TANINIRDI.

Aydın ve çevresinde Necati Usta olarak tanınan ve Ünallar Hidrolik Makine Sanayi’nin kurucusu olan Necati Ünal, girişimciliği ve kendi alanındaki ustalığı ile tanınıyordu. Köşk’ün eski başkanlarından Necati Ünal’ı kaybetmenin üzüntüsünü yaşadıklarını belirten Köşk Belediye Başkanı Rıfat Kadri Kılınç, “Köşk için değerli bir insanımızı kaybettik. Girişimci kişiliği ve mesleğindeki başarısı ile örnek bir büyüğümüzdü” diyerek Ünal’a rahmet diledi.

Neci Ünal’ın yarın ikindi namazına müteakip Köşk Çarşı Camii’nde kılınacak cenaze namazının ardından Baklaköy Mezarlığı’nda toprağa verileceği belirtildi.

86 YILLIK BİR YAŞAM HİKAYESİ.

Necati Ünal. Hayatı romanlara konu olacak bir adam… 86 yıllık yaşamına neler sığdırmamış ki… Necati Ünal Türkiye’de ilk kriko ve traktör kepçesi imal eden bir girişimci, 1994-1999 yılları arasında kendi memleketi olan Köşk’te belediye başkanlığı yapmış bir siyasetçi, aynı zamanda esnaf, sanayici ve tam bir halk adamı.

geçmişte sohbetlerinde kendini anlatığı bir ropörtajda…

SİMİTÇİ BAŞKAN

Başkanlık yaptığı dönemde ‘simitçi başkan’ diye lakap bile takmışlar Ünal’a. Çünkü o, belediye bütçesini kullanarak restoranlara oturtmamış etrafındakileri. Bunun yerine simit çayı tercih etmiş hep. Ünal, “Aldığım maaş benzin parama zor yetiyordu. Para kazanmak için değil, hayır için başkanlık yaptım” diyor. Esnaf Kefalet Kooperatifi başkanlığı yaptığı dönemde, yardım istediği Anavatan Partisi Aydın Milletvekili Mehmet Özalp sorana kadar partisi de yokmuş Necati Ünal’ın. Sonra Köşk’ün menfaati için hangi partiden söz alırsa o partiye geçmiş. “Nitekim yardımlar aldım ve Köşk’e 50 yıldır yapamadıklarını ben 5 yılda yaptım” diyor Ünal ve ekliyor, “Bugün Köşk’te kime sorarsanız sorun benim anlattıklarımı dinlersiniz, Köşk’e kazandırdıklarıma kimse itiraz edemez.”

ALOĞLU’LARDANIZ

Ben Aloğullardan Ali Molla’nın oğluyum. Köşk’ün yerlisiyim. Köşk’te babamın adı taşıyan Ali Molla Sokağı bile var. Yörüğüz. Aloğullar deniliyor. Dedem, babamın babası aşiretlerden gelme, Yavuzköylü. Babam çok varlıklıymış. Zeytin ve incir bahçeleri varmış, ama 7 yaşında yetim kalmış. Kolera hastalığından kaybetmiş anne babasını, kardeşi de Çanakkale’de vefat etmiş. Tüm miras babama kalmış. Babama ve sahip olduğu mallara, babamın amcası Aloğlu İbrahim bakıyormuş. Aloğlu İbrahim, Yunan işgalinden sonra Kuvay-i Milliyeci’lere yardım ediyormuş, Yunanlar tarafından öldürülmüş, cenazesi de verilmemiş. Sonra babamı da tutuklamışlar. Serbest kalması karşılığında da babamın sahip olduğu malları istemişler. Canı karşılığında tüm mallarını Yunanlara vermiş.

‘İŞ HAYATIM’

İlkokul mezunuyum ama o günkü tahsille bugünkü tahsil çok farklı. Bizim ilkokulda öğrendiğimiz dersleri bugün lisedeki öğrenciler görüyor. 1938 yılında okula başladım, 1944’te bitirdim. Daha sonra babama Aydın Sanat Okuluna gitmek istediğimi söyledim. Babam rahmetli; “Ben senin tren paranı veremem” dedi. Babam ayağı pabuçsuz gezdi, ama bize bir lokma haram yedirmedi. Başına gelmeyen kalmıyor ve varlıklıyken benim tren paramı karşılayamayacak duruma geliyor. Babamın beni okutamayacağını gördükten sonra bir ayakkabıcının yanında işe girdim. Ustam ölünce oradan ayrıldım, demircilik işine girdim. 5 sene orada çalıştım. 1950 yılında Adnan Menderes döneminde Türkiye’de bir devir değişti. O zaman için motor tamircileri türedi. Hem torna, hem kaynak, hem de motor tamirciliği yapılan bir işe girdim. Askerlikle birlikte 10 sene orada kaldım. 2 sene de Konya’da askerlik yaptım. Askerlikte başarı göstermiş er olarak başarı belgelerim var.

Ortaklık teklifi aldım ve Aydın’a gittim, orada çalışmaya başladım. Tüm işi ben yapıyordum. Ortalık konusu bile açılmıyordu. Kimsenin yaptığı yanına kar kalmıyor. Bu yaşıma kadar şunu gördüm; herkes yaptığı terbiyesizliğin cezasını çekiyor. Adamın sonra ismi bile kalmadı. Sonra Nazilli’ye gittim. Sonra da Köşk’e geldim, dükkan açtım burada. İnanır mısınız Aydın merkezden bana iş geliyordu. Dünyada zengin olmak için çalacaksın. Yoksa alın teriyle kazanılan para adamı zengin etmez. Köşk’te bir tane alın teriyle zengin olan adam göstermezsiniz. Ya milletin cebine, ya da devletin kasasına elini sokacak. Haramın olduğu yer zengin oluyor, ama sonu iflas.

SİYASİ HAYATI

Köşk Esnaf ve Kefalet Kooperatifi kurucularındanım. Orada yöneticilik yaptım. Sonra bıraktım. Daha sonra yeniden Kooperatife girmemi istediler. 6 yıl aradan sonra yeniden, kooperatifte 400 delegeden 365 oy aldım ve 1984’te kooperatif başkanı seçildim. Anavatan Partisi Milletvekili Mehmet Özalp’ten para istedim, partimi sordu, o zamana kadar partim yoktu. Özalp, Anavatan Partisi’ne kayıt olmam gerektiğini söyledi. Anavatan’a kayıt oldum. Köşk’e 20 milyon lira para çıkarttı. Daha sonra da çok yardımları oldu.

1989’da Köşk ilçe oldu. İlçe Başkanlığı kuruldu. Anavatan Partisi’nin ilçe başkanı oldum. 1994 seçimlerinde de belediye başkan adayı oldum ve seçildim. Belediye Başkanlığı yaptım ama adam gibi yaptım. Köşk’e 50 senede yapamadıklarını ben 5 senede yaptım. Hatta Ankara’da Necmettin Erbakan’ın grup toplantısına katıldım Köşk Belediye Başkanı olarak. Kürsüde konuştum, hem kendimi tanıttım hem de Aydın’ı, Köşk’ü anlattım. Sanki hazırlanmışım gibi öyle anlatıyorum ki (Gülüyor), Erbakan bile o kadar alkışlanmıyor. Hakikatler adamı konuşturuyor. Hakikatler olmadan insan konuşamaz, dili tutulur kalır. Köşk’ün yıllardır köy görünümünden çıkmadığını söyledim. Destek istedim. Erbakan, bakanların, milletvekillerinin doldurduğu salonda, ‘Bundan sonra Köşk’ten birinizin bile ayağı eksik olmayacak, ne ihtiyacı varsa görülecek’ diye seslendi. Ama şanssızlığı ne yapalım, bu konuşmadan iki ay sonra 28 Şubat süreci yaşandı. Ertesi gün 10 milyon lira göndermişlerdi ama..

1994 seçildim, 1999’da bıraktım. Fakat şu da var. Belediye Başkanı olduktan bir sene sonra Anavatan Partisi’nden ayrıldım. 8 ay kadar partisiz devam ettikten sonra Refah Partisi’nden teklif geldi, Köşk’ün menfaati için geçtim. Parayı da aldım. Gönderdikleri 10 milyonla neler yaptım neler… Traktör, kamyon, araba verdiler. İtfaiye yaptırdım. Greyder aldım. Onların verdiği 10 milyon lira parayı bankaya faize yatırdım. ‘Olmaz, suçlu olursun’ dediler. Verilen cüzdan benim değil ki Köşk Belediyesi’nin üzerine. Kendi hesabıma yatırmıyorum ki bu parayı. Faizlerin iyice yükseldiği sırada ayda 2 buçuk milyon faiz alıyorduk. O dönem aldığım greyderi hala kullanıyorlar. Mezbaha yaptırdım. O zaman hayvan kesilen yere gidip baktığımda şok olmuştum, kurtlar kaynıyordu. Yıllarca kurdun içinde kesilen eti yemişiz.

“HAYAT BİR RÜYA”

Hayat bir rüya. Bir kapıdan girip, diğer kapıdan çıkıyorsunuz. Dünya ahiretin temsili. Dünyada ne yaptıysanız, onunla anılıyorsunuz. İnsanlığa iyi katkı verdiyseniz iyilikle, kötü katkı verdiyseniz de kötülükle anılıyorsunuz. Ayağında çorap bile bırakmıyorlar öldüğünde. Dünya malı dünyada kalıyor. Alın teriyle çalışıyorsanız, Allah’ın sevgili kullarındansınız. Kim dürüst çalıştıysa karşılığını bulur. Allah kimseyi doğruluktan ayırmasın.