Elif Naci

Elif Naci (d.10 Ağustos 1898, Gelibolu, Çanakkale – ö. 8 Mayıs 1987, İstanbul)

1898’de Gelibolu’da dünyaya geldi. Ortaöğrenimini İstanbul’da, Vefa Sultanisi’nde yaptı. Resme lise yıllarında başladı. Bu lisede Peyami Safa ve Ekrem Hakkı Ayverdi ile sınıf arkadaşıydı.1914’te Sanayi-i Nefise Mektebi Resim Bölümüne girdi ve İbrahim Çallı’nın öğrencisi oldu. Öğrenciliği sırasında gazeteciliğe başladı. 1937’ye kadar çeşitli gazetelerde sürdürdüğü gazeteciliğe 1937’den itibaren Cumhuriyet Gazetesi’nde devam etti ve gazetenin arşivini 40 yıl boyunca yönetti

Okulunu tamamladıktan sonra çeşitli illerde resim öğretmenliği yaptı ve Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliğine katıldı. İlk sergisini 1930 yılında açtı.

1933 yılında Nurullah Berk, Zeki Faik İzer, Cemal Tollu, Abidin Dino ve Zühtü Müridoğlu ile birlikte D Grubu’nu kurdu. D Grubu adını, açılan 4. sanat topluluğu olması dolayısıyla latin alfabesinin dördüncü harfi olan D’den almaktaydı.

Öğrencilik zamanlarında daha çok ev içi resimleri yapan ve izlenimciliğin etkisi altında kalan Naci, daha sonraları D Grubu ile birlikte soyuta yöneldi. Aynı dönemde Paul Klee, George Braque gibi çağdaş ressamlardan ve Hafız Osman, Mehmet Esat gibi hat sanatçılarından etkilendiği söylenebilir. 1940’lardan sonra batı sanatının etkisinden sıyrılıp doğuya yönelerek hat sanatı soyutlamalarıyla ilgilendi.

Çalışma hayatı boyunca Türk-İslam Eserleri Müzesi müdür yardımcılığı ve müdürlüğü (1937-1956), Topkapı Sarayı Müzesi müdür yardımcılığı (1962-1963) görevlerinde de bulundu. 1964 yılında II. Mehmed’in zehirlenerek öldürülmüş olabileceği ihtimali üzerine mezarının açılıp naaş’ından numune alınmasını savunmuştur. Sanatçı, 8 Mayıs 1987’de İstanbul’da hayatını kaybetti.

Eserlerinden bazıları
Saklanan Çocuk (Tuval üzerine yağlı boya (54×73 cm), İstanbul Resim ve Heykel Müzesi)
Evler
Labirent
Fantazi
Düzenleme
Kompozisyon (Türkiye İş Bankası Koleksiyonu)