Yıldırım Önal

Yıldırım Önal (d.11 Ekim 1931 İzmir- ö.10 Ekim 1982 İzmir)

1953’te Ankara Devlet Konservatuvarı tiyatro bölümünü bitirdi. Aynı yıl sahneye çıktığı Devlet Tiyatroları’nda, kısa bir ara dışında 1963’e değin oynadı. Schiller’denMaria Stuart (1953), Reşat Nuri Güntekin’den Tanrıdağı Ziyafeti (1954), Turgut Özakman’dan Güneşte On Kişi (1954), Cevat Fehmi Başkut’tan Harput’ta Bir Amerikalı (1955), Shakespeare’den On İkinci Gece (1955), Gerhart Hauptmann’dan Rose Bernd (1962) gibi oyunlarda rol aldı.Özellikle Edmund Morris’in Tahta Çanaklar (1956), Özakman’ın Duvarların Ötesi (1958) ve Tennessee Williams’ın Arzu Tramvayı ‘ndaki (1960) tiplemeleriyle büyük övgü topladı.

Sonraki yıllarda zaman zaman özel tiyatrolarda da çalıştı. Arena Tiyatrosu’nda oynadığı George Bernard Shaw’dan Sezar ve Kleopatra (1963) oyunuyla İlhan İskender Armağanı’nı kazandı. 1970’lerin ortalarında bir kez daha Devlet Tiyatroları’na döndü. 1977’de TRT’ye seslendirme yönetmeni oldu.

1970’lerde tiyatrodan koparak kendini sinema ve televizyon çalışmalarına verdi. 1973’te Dinmeyen Sızı filmindeki rolüyle Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü’nü kazandı. Önal, bir turne için gittiği İzmir’de beyin kanamasından öldü.

Yaşamının son yıllarında yaşadığı ekonomik sıkıntı yüzünden kazandığı Altın Portakal ödülü’nü bir rehinciye bırakmak zorunda kalmış ve bir daha da geri alamamıştır. Bu olayın anısına 1999’dan beri her yıl, bir sinema emekçisine Antalya Altın Portakal Film Festivali kapsamında Yıldırım Önal Anı Ödülü verilmektedir.

Kendine özgü konuşma biçimi ve etkileyici sesiyle oluşturduğu üslupla dikkati çekmiştir.Sanatçının bir filmindeki “Karım Stella da beni terketti” repliği ünlüdür.

İzmir’de yaşamını yitirmiştir. Kabri, eski Bornova mezarlığındadır.