Tevfik Akdağ

Tevfik Akdağ (d. 29 Şubat 1932, İzmir – ö. 28 Eylül 1993, İstanbul) Şair.

İlköğrenimini İzmir’de tamamladıktan sonra (1951) Ankara’da Siyasal Bilimler Fakültesinde okudu

Şiirle üniversite yıllarında ilgilenmeye başlayan ve ilk şiirleri 1952’de Varlık, Mülkiye ve Türk Dili dergilerinde yayınlanan Akdağ, 1955’te henüz öğrenciyken arkadaşlarıyla birlikte Şimdilik dergisini çıkardı. Askerlik hizmeti için İstanbul’da geldiği yıllarda yeni filizlenmekte olan İkinci Yeni hareketinin içinde yer aldı.

1960’ların başında evlenen şair, bir yandan banka müfettişliği ve eğitimciliği yaparken, şiirleri Papirüs, Varlık, Yeditepe, Pazar Postası, Mavi, Kaynak, Ataç, Soyut ve Şairler Yaprağı gibi önde gelen edebiyat dergilerinde yayınlanmaya başladı. Aynı dönemde İstanbul’da Cemal Süreya, Turgut Uyar, İlhan Berk gibi şairlerle birlikte çok yakın bir dostluk ve etkileşim içinde edebiyat yolculuğunu sürdürdü.

İlk şiir kitabı “Lacivert Kanatlı Bir Kuştur Gece” 1968 yılında yayımlandı. Daha sonraki şiirlerini “Çıplak ve Sevinçle” (1977) ve “Eski İnsan Sözleri” (1990) kitaplarında toplayan şair, ayrıca çeşitli dergi ve gazetelerde denemeler ve kitap eleştirileri kaleme aldı. Türkçe Deyimler ve Atasözleri Sözlüğü derledi, yayıncılık ve editörlük görevlerinde bulundu.

28 Eylül 1993 yılında İstanbul’da yaşamını yitiren Tevfik Akdağ, Türk Şiiri Antolojilerinde ve Meydan Larousse ansiklopedisinde İkinci Yeni şiir akımının önde gelen temsilcileri arasında yerini almıştır.

Tüm şiirlerini bir arada toplayan “Kıpırda Ey Aydınlık” adlı kitabı ise, şairin ölümünden sonra 1994’te yayınlanmıştır.

Tevfik Akdağ’ın şiirlerinde, İkinci Yeni’nin temel özelliklerinden sayılan biçimsellik ve çağrışımlara dayalı imgesel dil belirgin olmakla birlikte, akımın diğer şairlerinden farklı olarak, zaman zaman gerçeküstücülükten ziyade akılcılığın gücünü öne çıkaran ve toplumsal yaralara parmak basan temaların da yer aldığı görülmektedir. Bu özelliğiyle Tevfik Akdağ’ın, İkinci Yeni akımıyla toplumsalcı Türk şiiri arasında bir köprü oluşturduğu da söylenebilir.

Edebiyat eleştirmenleri, onun geleneksel halk şiirimizden ya da dünya şiirlerinden çok fazla etkilenmediği, aksine kendine özgü bir şiir dili ve örgüsü yarattığı yorumunu yapmaktadır. Özellikle Eski İnsan Sözleri’ndeki son dönem şiirleri, yalın ve bilge diliyle insanın iç dünyasına yolculuğunu baştan sona bir bütünsellik içinde sorgulayan olgunluk eseridir.

Cenazesi, Kızıltoprak  Zühtü Paşa Camii’nde kılınan cenaze namazı sonrası toprağa verildi