Muazzez Tahsin Berkand

Muazzez Tahsin Berkand asıl adı Meryem Muazzez (d. 1900, Selanik – ö. 4 Ekim 1984, İstanbul)

Cumhuriyet devrinin popüler romancılarındandır. Aşk romanları ile tanınır. Bazı eserleri filme de alınmıştır.

Değişik kaynaklara göre 1894 veya 1900 yılında Selanik’te dünyaya geldi. Babası Avukat Hasan Tahsin Bey idi. Balkan Savaşı’ndan sonra ailesiyle birlikte Selanik’ten İstanbul’a göçen Muazzez Tahsin, özel dersler alarak İngilizce ve Fransızca öğrendi. İstanbul Fevziye Lisesi’nde öğrenimini gördü. Ardından, Kumkapı’da Fransız rahibelerin okulu Saeurs d’Assomption’da okudu. Darülmuallimat’ta açılan sınavı kazanıp öğretmen olduktan sonra çeşitli okullarda Fransızca ve Türkçe öğretmenliği yaptı. Halide Edip’in daveti üzerine 1917’de Suriye’ye giderek Beyrut Kız Sultanisi’nde iki yıl Türkçe dersleri verdi. İstanbul’a döndükten sonra da birkaç yıl Şişli Terakki Lisesi’nde Fransızca ve Ahlak dersleri verdi. 1925- 1929 arasında Millî Auto şirketinde çeviri ve yazışma işlerinde çalıştı. 1929 yılında çevirmen olarak başladığı Osmanlı Bankası’nın Hukuk İşleri Bürosu’nda 25 yıl çalıştı. 4 Ekim 1984’te İstanbul’da yaşamını yitirdi.. Hiç evlenmedi. Ölümüne kadarkadar küçük kardeşiyle yaşadı. Kabri nerdedir henüz bilinmemektedir.

Pek çok gazete ve dergide yazan Berkand, çoğunlukla kadınlar ve gençler tarafından okunan bir yazar olarak romanlarıyla ün kazandı. Altmışa yakın aşk romanı yazdı. Romanlarında çoğunlukla platonik aşkı dile getirdi. Yapıtlarından çoğu 4-5 baskı yaptı ve filme alındı. Filme alınan bazı romanları; Kezban (1941), Bülbül Yuvası (1943), Küçük Hanımefendi (1945), Sarmaşık Gülleri (1950).

Görüşleri
Neriman Malkoç Öztürkmen’in “Edibeler, Sefireler, Hanımefendiler” adlı kitap için yaptığı söyleşide yönelttiği “Yazılarınızda okuyucuya hangi fikir ve duyguyu anlatmak istiyorsunuz?” sorusuna verdiği yanıt:
“ Eserlerimde okuyucularıma herhangi bir fikir veya duygu aşılamak iddiasında değilim. Okuyucularım romanlarımı severek okuyanlar ve bazı samimiyetlerini tekrar ve zevkle gözden geçirmek ihtiyaçlarını duyarlarsa gayeme ulaşmışım demektir. Ben yazdığım romanlarda okuyucuyu hayatın iğrenç ve ıstıraplı sahalarından sıyırarak hayalimde yaşattığım güzel ve tatlı alemlerde gezdirmek ve onlara hoş saatler geçirtmek isterim. „

Eserleri
Aşk Fırtınası (1935),
Bahar Çiçeği (1935),
Sonsuz Gece (1937),
Bir Genç Kızın Romanı (1938),
O ve Kızı (1940),
Kezban (1941),
Perdeler (1943),
Saadet Güneşi (1944),
Lâle (1945),
Büyük Yalan (1948),
Sevmek Korkusu (1953),
Kırılan Ümitler (1957),
Bir Rüya Gibi (1958),
Yılların Ardından (1960),
Gençlik Rüzgarı (1963),
Bir Gün Sabah Olacak mı? (1972),
İki Kalp Arasında (1972),
Uğur Böceği (1974)
Yabancı Adam (1980)

Çevirileri:
Safo (Alphonse Daudet’ten, 1938),
Ateşli Kalp (Magali’den, 1939), Jezabel
İhtiyarlamayan Kadın (İrene Nemirowsky’den, 1943),
Hemşireler (A. J. Cronin’den, 1944),
Evleniyorum (J. Foldes’ten, 1945)
Meçhul Sevgili (Stefan Zweig’den, 1945)

Sinemaya uyarlanan eserleri;
Sönen Yıldız (1956),
Bülbül Yuvası (1961 ve 1970),
Küçük Hanımefendi (1961 ve 1970),
Mağrur Kadın (1962 ve 1970),
Çiçeksiz Bahçe (1963),
Kezban (1963 ve 1968),
Muallâ (1964 ve 1971),
Gençlik Rüzgârı (1964),
Günah Bende Mi (1964),
Yılların Ardından (1964),
Garip Bir İzdivaç (1965),
Sevgim ve Gururum (1965),
Aşk ve İntikam (1965),
İftira (1968),
Sabah Yıldızı (1968),
Sarmaşık Gülleri (1968),
Saadet Güneşi (1970),
Bir Genç Kızın Romanı (1971),
Ask Fırtınası (1972),
Bir Pınar ki (1972).