Kamil Aydoğan

Kamil Aydoğan, (d. 1956,Kahramanmaraş / ö. 09 Mayıs 2018,Ankara)

Kahramanmaraş’ın Kertmen Köyü’nde doğdu. İlk ve ortaöğrenimini memleketinde tamamladıktan sonra Ankara’da Gazi Eğitim Ensitüsü Türkçe Bölümü’nü bitirdi. Daha sonra Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde lisans hayatını tamamladı. Çankırı’da Türkçe Öğretmenliği (1981-1984), Kahramanmaraş Andırın Lisesi Müdürlüğü (1984-1986), Ankara Çankaya İncesu Lisesi Müdürlüğü (1986-1987), Ankara Çankaya Kurtuluş Lisesi Müdürlüğü (1987-2003) görevlerinde bulundu. 8 Mayıs 2003 tarihinde İzmir Milli Eğitim Müdürü olarak göreve başladı. 10 Ekim 2008’de Ankara Milli Eğitim Müdürlüğü görevine başlayan Aydoğan, 29 Ocak 2015’te Nürnberg Eğitim Ateşesi olarak atandı. Mayıs 2018 başlarında Hacettepe Üniversitesi Hastanesi’nde bir süre tedavi gören eğitimci-yazar-şair Aydoğan, 9 Mayıs 2018 günü vefat etti.

Şiir, deneme, roman ve kişisel gelişim alanlarında eserleri bulunan Aydoğan, çeşitli dergilerde de yazılarını yazdı. Kişisel gelişim konularıyla ilgili çalışmaları ve bir de kitabı bulanan Aydoğan’ın şiir, öykü ve denemeleri Edebiyat, Mavera, Yedi İklim, İlim ve Sanat, Kayıtlar ve Hece gibi dergilerde yayımlandı. İkindi Yazıları dergisini kurdu; üç yıl bu dergiyi yönetti.

Ankara Milli Eğitim Müdürü olduğu sırada müdürlüğün resmi web sitesinin özgeçmiş sayfasında okurları Tanışma adlı bir şiirle karşılayan Aydoğan, “Kendini tanıyınca, anneni ve kokusunu fotoğraflara sığmayan, içindeki şiir damlacıklarını karlar gibi savrulan, ve geçen zaman gibi köpüren acıyı, sevinci, umutları tanırsın.” sözleriyle sitenin ziyaretçilerini karşılamakta ve kendini, birnevi şair ruhunu paylaşmaktadır.

Şairin şiirlerinin ana teması aşktır. Şiirlerine hitap edilen ve ulaşılmak istenen, ulaşıldığında mutlu olunan bir sevgili vardır. Sevgiliyi çeşitli sıfatlarla nitelemiş; asi bir ırmak, elinde kırmızı bir alev olan kadın olarak tasvir etmiş ve sevgilinin yaşatacağı acıları haber vermiştir.

Hayat Kaç Köşeli adlı kişisel gelişim kitabında hayatın olaylar, insanlar ve duygular karşısında durduğu yeri ve hayatta başarılı olmanın temel şartlarını anlatmaktadır.

Kısık Vadi kitabı ile alakalı ise kitabın önsözünde: “Annesini küçük yaşta kaybedenlerin içindeki derin çukuru kapatmak mümkün değildir. Ve ömür denilen hikâyenin en onulmaz travması başlamıştır. Her insan uzaklara, çok uzaklara da gitse, döner dolaşır annesiyle yaşadığı “mekânlara” gelir. Sanır ki annesi hâlâ bu “mekânlarda” gülümseyerek dolaşmaktadır. Ya da uzaklardayken de hayâlinde hep o “mekânlar” vardır.” diyerek kitabın ana temasının annesini kaybeden bir kahramanın başından geçen olaylar olduğunu, annesini kaybeden bir insanın yaşadığı travmaları gözler önüne serdiğini göstermektedir.

Günlük Yazmak (Hece Dergisi, 19.Cilt, 222-223-224.Sayılar, Sayfa 125-126), Deveyi Yardan Uçuran (Hece Dergisi, 19.Cilt, 222-223-224.Sayılar, Sayfa 629-630) gibi günlük yazmada dikkat edilmesi gereken konuları anlattığı ve günlük olaylar hakkında yazdığı yazıları da Hece dergisinde yayımlanmıştır.