İlhan Tarus

İlhan Tarus, (d. 27 Kasım 1907, Tekirdağ – ö. 08 Ocak 1967, Ankara)

27 Ocak 1907 tarihinde Tekirdağ’da doğan İlhan Tarus, ilkokulu Tekirdağ, Biga ve Niğde’de okudu. Reji İdaresi’nde görevli olan babasının memuriyeti nedeniyle sıkça yer değiştiren Tarus, Konya, Çanakkale ve Kütahya’da eğitim almasının ardından orta öğrenimini İstanbul’da Kabataş Erkek Lisesi’nde, yüksek öğrenimini 1928 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde tamamladı.

1929-1932 yılları arasında Türkiye’nin çeşitli yerlerinde savcı ve hâkim olarak çalıştı. Ancak siyâsî görüşlerinden dolayı meslekten ihraç edildi.

1932-1945 yılları arasında İstanbul’a yerleşerek muhabirlik ve gazetecilik yapmaya başladı. Hukukî süreç sonunda asıl mesleğine dönerek 1946 ile 1957 yılları arasında yine Adalet Bakanlığı’nda çalıştı. 8 Ocak 1967 tarihinde Ankara’da ölen İlhan Tarus, Cebeci Asrî Mezarlığı’na defnedildi.

İlk eserleri tiyatro türünde olan İlhan Tarus’un, çeşitli gazetelerde öykü ve romanları yayınlanmıştır. İlk eseri 1927’de Hareket dergisinde yayınlandı. 1935 yılından itibaren Haber, Servet-i Fünûn ve Varlık dergilerinde hikâyeleri basıldı. İlk romanı olan Yeşilkaya Savcısı’nda, Kurtuluş Savaşı sırasında Anadolu’da edindiği izlenimleri dile getirmiştir.

Eserleri
Hikâye
Doktor Monro’nun Mektubu (1938),
Tarus’un Hikâyeleri (1947),
Apartman (1950),
Karınca Yuvası (Büyük hikâye, 1952),
Ekin İti (1953),
Köle Hanı (1954).
Roman
Saman Pazarı (1954)
Yeşilkaya Savcısı (1954),
Var Olmak (1956), 2008 ISBN 9786055730208[6]
Uzun Atlama: Bir Endüstrileşmenin Romanı (1957),
Kasabanın Ruhu (1957)
Hükûmet Meydanı (1962), Mart 2010 ISBN 9786055730284[7]
Duru Göl (1958),
Vatan Tutkusu (1967)
1980 Yılındayız (1964).
Oyun
Ceza Hâkimi (1940),
Bir Gemi (1947),
Suavi Efendi (1962).
İnceleme
Ahiler (1947).