Hıfzı Tevfik Gönensay

Hıfzı Tevfik Gönensay (d.1892, Selanik – ö.13 Kasım 1949, İstanbul)

1892’de Selanik’te dünyaya geldi. 13 Kasım 1949’da İstanbul’da hayatını kaybetti. Seyr-i Sefain idare meclisi üyelerinden eminizade Selanikli İshak Tevfik Bey’in oğludur. Selanik’te Mekteb-i Fevziye’de başladığı ilköğrenimini İstanbul Numune-i Terakki Okulu’nda tamamladı. Ortaöğrenimini Mercan ve İstanbul Leyli idadisi’nde yaptıktan sonra 1913’te Mülkiye Mektebi’ni bitirdi. Çonakkale Savaşı sırasında Karargah-i Umumi İstihbarat Şubesi tarafından savaş yerlerini görmek için davet edilen edebiyatçılar arasında yer aldı.

Kabataş, Vefa, İstanbul Erkek ve Fevz-i Ati liselerinde Türkçe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. 1930’da Ankara’da toplanan Türkçe ve Edebiyat Muallimleri Kongresi’ne katıldı. Kongrede divan edebiyatını liselerde okutulması üzerine görüş bildirdi. 1933’te yeniden Kabataş Lisesi’ndeki edebiyat öğretmenliği görevine döndü. Bir süre Feyz-i Ati Lisesi’nde müdürlük yaptı. İstanbul Erkek Lisesi’nde edebiyat öğretmeniyken hayatını kaybetti. Kabri, Feriköy Mezarlığı’ndadır.

Edebiyata şiir ve denemeleriyle başladı. Servet-i Fünun, Şehbal, Türk Yurdu, Hürriyet-i Fikriye, Nedim, Şair ve Donanma dergilerinde yayımlanan şiir ve fıkralarını kitaplaştırmadı. Edebiyat tarihi alanında yaptığı çalışmaları ile tanındı.

ESERLERİ
Türk Edebiyatı Numuneleri (Hammamizade İhsan ve Hasan Ali Yücel ile, 1926),
Hamid Son Yillari ve Son Şiirleri (1943),
Başlangıçtan Tanzimat’a kadar Türk Edebiyat Tarihi (Nihat Sami Banarli ile, 1940),
Tanzimat’tan Zamanımıza kadar Türk Edebiyatı Tarihi (Nihat Somi Banarli ile, 1944)
Oğuz Destanı ve iki Masal (1948).