Hamit Çine

Hamit Çine (d. 4 Nisan 1926 Burdur- ö.15.Şubat 2018, İzmir)

Müzik ile ilgili bir aileden gelen Hamit Çine küçük yaştan itibaren bağlama çalmaya başlamıştır. İstanbul Haydarpaşa Lisesi’ni bitirdikten sonra müzik çalışmalarına Eminönü Halk Evi’nde devam ederken İstanbul Radyosu Topluluğu’na haftada bir gün çalışmak üzere davet edildi. 1952-1954 yılları arasında yedeksubaylığını yaparken Muzaffer Sarısözen ile tanıştı ve onun daveti üzerine Ankara Radyosu’nda programlara çıktı.

Askerlikten sonra Burdur’a dönerek toprakla çalışmaya başlayan Hamit Çine daha sonra yüksek öğrenimini tamamlamak üzere gittiği İzmir’de İzmir Radyosu’na girdi ve 1982 yılında emekli olana kadar radyoda çalıştı. 1985 yılında öğretim görevliliğine çağrıldığı Ege Üniversitesi Devlet Türk Müziği Konservatuvarı’nda beş yıl çalıştı.

Sanatçı Son dönemlerde yaşadığı İzmir’de yaşamını yitirdi. Cenazesi Burdur Ulu Cami’de cuma namazına müteakip kılınan cenaze namazın ardından Asri Mezarlığı’nda toprağa verildi. >> Haber

Albümleri
Hamit Çine ve Parmak Curası (Folk Müzik)
Kitapları
Burdur’dan Damlalar, 1989
Üç Telli Bağlama Metodu
Sazlı Sözlü Anılarım
Derlemeleri
Türk Halk Müziği derlemelerinin bazıları şunlardır:
Serenler Zeybeği (Burdur)
On İkidir Şu Burdur’un Dermeni (Burdur),
Ağır Al Yazma Zeybeği (Burdur),
Karaağaç Zeybeği (Burdur),
Çay Benim Çeşme Benim (Burdur),
Avşar Zeybeği (Burdur),
Bucak Serenler Zeybeği (Burdur),
Kazım Zeybeği (Burdur),
Alıverin Tabancamı (Kozağacı-Burdur),
İğnem Düştü Yerlere (Burdur),
Bahçen Bozuk Değil mi (Burdur),
Evlerinin Önü İğde Dalları (Burdur),
Devesi Tuzdan Gelir (Burdur),
Fatma Gelin (Kozağacı-Burdur),
Ayva Dibi Serin Olur (Kozağacı-Burdur),
Haydulen (Burdur),
Güllük Dağı (Burdur),
Dolan Gel Sevdiğim (Burdur),
Boğaz Havaları,
Akkoyunum Yüz Olsa (Burdur),
Yayla Yolları (Burdur),
Yar Kayalarda Yaslanır (Burdur),
Mavilisin (Burdur),
Ben Güzel İdim (Burdur),
Süpürgeyi Boyadım (Burdur),
Allıdır Gelin (Burdur),
Gıcır Gıcır (Burdur),
Erik Dalları (Dirmil-Burdur),
Yağmur Yağar Şıpır Şıpır (Burdur),
Gaz Amat (Burdur),
Sıçanın Destanı (Burdur)