Hakkı Devrim

Hakkı Devrim (d.09 Şubat 1929, Denizli  – Ö 15.06.2016-istanbul)

1947 yılında Kabataş Erkek Lisesi’ni bitirdi ve 1951 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu. 1950-1954 yılları arasında İstanbul Radyosu söz ve temsil yayınlarında reji asistanı olarak çalıştı. Gazeteciliğe, 1952 yılında Son Saat’te röportaj yazarı olarak başladı.

Daha sonraları Tercüman, Havadis, Yeni Sabah, Ege Ekspres ve Tasvir gazetelerinde çeşitli görevlerde bulundu. Yeni Sabah’ta genel yayın yönetmenliği yaptı; “Fısıltı” köşesinin yazarıydı.

1965’te Meydan Dergisi’nin kurucuları arasında yer aldı. Meydan Larousse ansiklopedisinin genel yayın müdürlüğünü yaptı. 1973 yılında, arkadaşlarıyla birlikte Kaynak Kitaplar Yayınevi’ni kurdu. Bir süre basın-yayın dünyasından uzaklaştıktan sonra 1990’da Doğan Yayın Grubu’nda gazeteciliğe döndü ve tanıtım (promosyon) programlarında yer alan ansiklopedilerin hazırlanmasına katıldı.

Daha sonraları, AD Kitapçılık’ta Genel Yayın Yönetmeni olarak çalıştı. 1995’te Posta’da Telaynak köşesini yazdı. CNN Türk’te “Hakkıyla Sohbet” ve “Günbegün” adıyla sohbet programları yaptı. 2005-2011 yılları arası Okan Bayülgen’in birçok programında daimi konuk olmuştur. Devrim, ayrıca uzun yıllar Radikal’de köşe yazarlığı (Cihannüma) yaptı.

Kanser sonucu yaşamını yitiren Hakkı Devrim , 16.06.2016 tarihinde Levent Camii’nde cenaze töreni ardından 26 Nisan 2008’de vefat eden eşi Gülseren Devrim’i yanında Kilyos Mezarlığı’na toprağa verdi. >> Haber sayfası

Yayımladığı eserler
Türkiye 1923-1973 Ansiklopedisi (4 c., 1974; 1 ek c., 1981),
Başlangıcından Bugüne Dünya Tarihi (3. c., 1974),
Elörgüsü ansiklopedisi (3. c., 1975).
Meydan Larousse (12 c.,1969-1973)
Hazırlanmasında katkıda bulunduğu eserler
Memo Larousse,
Théma Larousse,
Dictionnaire Larousse,
Büyük Larousse,
Demokrasinin 50 Yılı,
Axis 2000

GEÇMİŞTE BİR SOHBETİ

Benim ölümle yeniden tanışmam gerekiyor, anladım. Oysa bu yaşta ve kendileriyle ilk buluşma tarihimiz 1951 olmak üzere, uzun zamandır dost sayılırız.
Çok farklı bir kavrama dönüştü ölüm, Lülüş’ü elimden alınca. Eski tanışımdan çok farklı bir şey.
İnanmayacaksınız, oturup saydım. 1951’den 2008’e kadar geçen 57 yıl, ölümle ilişkilerimizin bir dökümünü yaptım. En yakınlarımızı, ölümüyle çok canımız yananları sadece hatırlamakla kalmayıp tek tek yazdım.
Ana soyumdan 9, baba soyumdan 11, Gülseren Hanım soyundan 9, yakın dost ve arkadaşlarımızdan 16 olmak üzere, gönlümdeki kabristanda 45 çok yakınımız metfun (gömülü) imiş.
Lülüş, bu çerçevedeki 46’ncı kaybımız. Yuvarlak hesapla her yıl bir telefat vermişiz, demektir.
Ölümü bilmeyen biri değilim, demek istiyorum. Buna rağmen yeniden tanışmamız gerekti.