Günseli Başar

Günseli Başar (d. 22 Ocak 1932, Diyarbakır – . 20 Nisan 2013, İstanbul)

Günseli Başar 22 Ocak 1932 yılında, subay olan babasının görevi nedeniyle bulundukları Diyarbakır’da dünyaya geldi. Ailesindeki kişilerin çoğu Rumeli kökenli olan Başar’ın babaanne tarafından kökeni ise Gürcü ve diğer Kafkasya halklarına dayanmaktadır. Güzel Sanatlar Akademisinde moda okurken, 1952 yılında hocalarının ısrarıyla katıldığı, İtalya’nın Napoli Kentinde düzenlenen bir güzellik yarışmasında birincilik kazanarak, Avrupa güzeli unvanını aldı. Birinci evliliğini iş adamı Kutsi Beğdeş ile, ikinci evliliğini ise dönemin İzmir belediye reisi Faruk Tunca ile yaptı. İkinci evliliğinden 1 kız çocuğu, ve daha sonraki yıllarda kızından 2 torun sahibi oldu. Ölümüne kadar Bodrum’da yaşamıştır.

Eski Türkiye ve ilk ‘Avrupa Güzeli’, 81 yaşındaki Günseli Başar, İstanbul’da vefat etti. 2 yıldan bu yana mücadele ettiği Alzaymır (İng. alzheimer) hastalığı nedeniyle tedavi görmek için uzun süreden bu yana yaşadığı Muğla’nın Bodrum ilçesinden dört ay önce İstanbul’a giden ve kızı Aslı Tunca’nın evinde kalan Başar’ın durumunun ağırlaşması üzerine kaldırıldığı hastanede 81 yaşında yaşamını yitirdi. Cenazesi daha önce kendi tarafından satın alınan Muğla’nın bodrum ilçesi Turgutreis Akçalan mezarlığına defnedilmiştir.

İstanbul’da Güzel Sanatlar Akademisi’nde öğrenci iken Cumhuriyet gazetesi tarafından düzenlenen bir güzellik yarışmasına katıldı ve 1951’de Türkiye güzeli seçildi. Ertesi yıl İtalya’nın Napoli kentinde düzenlenen Avrupa Güzellik yarışmasında Türkiye’yi temsil etti ve Avrupa güzeli seçildi ve Avrupa’da güzellik unvanını kazanan ilk Türk oldu.

Günse­li Başar, 1955’te İstanbul Ünivesitesi Merkez Binası bahçesine yapılan Atatürk ve Türk Gençliği Anıtı’ndaki kız heykelinin de modelliğini yapmıştır. Kendisine teklif edilen bu modellikle ilgili “Bu kadar ulvi bir şeye hayır diyemezdim. Çünkü Ata’nın yanında bulunarak Türk genç kızını temsil etmek benim için bir onurdu.” diyen Başar, heykel çalış­malarının yaklaşık 1 yıl sürdüğünü, üzerinde Helenistik bir el­bise ile sağ kolunu elinde meşale tutar gibi havaya uzatarak, sağ bacağını ise bir asker gibi öne atarak modellik yaptığını, ayrıca heykelin formunun oluşturulmasında kollarının ve bacaklarının kalıplarının alındığını söylemiştir. Heykeli, yapımından yıllar sonra İstanbul Üniversitesi’nin önünde gören Başar, “Ben oraya gelirken çok heyecanlıydım. Bahçeye girip heykeli görünce ağlamaya başladım. Çünkü hepimiz Atatürk’ün çocuklarıyız ve onun yanında olabilmek benim için bir onurdu.” demiştir.