Erdal Atabek

Erdal Atabek (d.1930, Adapazarı, Sakarya – ö.31 Mayıs 2024, İstanbul)

Öğretmen anne ve babanın çocuğu olan Erdal Atabek Gaziosmanpaşa Ortaokulu, Kabataş Erkek Lisesi (1948), İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesini bitirdi (1954). Psikosomatik Hastalıklar ve İç hastalıkları uzmanı olarak görev yaptı.

1965’te yazarlığa Milliyet gazetesinde başladı. Aynı yıl Türk Tabipleri Birliği başkanı seçildi. Bu görevi 1984 yılına dek sürdü.

1966’da Cumhuriyet gazetesinde köşe yazısı yazmaya başladı. Nadir Nadi’nin ayrıldığı dönem (11 Temmuz 1971-12 Temmuz 1972)  ve İlhan Selçuk ile arkadaşlarının ayrıldığı dönem (1992)  dışında 57 yıldır köşe yazıları ve zaman zaman dizi yazılarıyla Cumhuriyet’te yazarlık yapmıştır.

1972 yılında kurulan Barış Derneği’nin kuruluşunda yer aldı. 12 Eylül döneminde Barış Derneği Davasından 1982-1986 yılları arasında 38 ay cezaevinde kaldı. Dava 1991’de beraat ile sonuçlandı.

Tıp eğitiminin ardından sürekli olarak toplumsal değişim üzerine çalışmalar yapan Atabek, değişen toplumların çocuklar ve gençler üzerindeki etkileri üzerine araştırmalar yaptı.

Birçok yarışmada seçici kurul üyesi olan Atabek yaşamı boyunca yazarlık, seminer, konferans ve araştırmalarını sürdürmüştür. Ayrıca 2006 yılında kurulan Doğuş Çocuk Senfoni Orkestrasının kuruluşundan 2024 yılına kadar psikolojik-sosyal danışmanlığını yürütmüştür.

Cenazesi Cumhuriyet gazetesindeki törenin ardından Şişli Camii’nde bir cenaze töreni düzenlendi. Vasiyeti üzerine Silivri’deki Çanta Köyü mezarlığında toprağa verildi.

Kariyeri
Beş Yıllık Kalkınma Planlarında Özel İhtisas Komisyonu başkan ve üyelikleri. (1972-1978)
Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü (1975)
Sosyal Güvenlik Bakanlığı kurucu müsteşarlığı (1976)
Aile Okulları kurucu, yönetici ve eğitmenliği (1980)
Almanya, İsveç, Danimarka, Hollanda gibi dış ülkelerde aile, gençlik, kültür konferansları (1986)
Müjdat Gezen Sanat Merkezi’nde ‘İletişim Eğitmenliği’ (1994)
Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi ‘Sosyal Psikoloji Öğretim Görevi’ (1996)

Kitapları
Alkol ve İnsan (1982, sağlık)
İnsan Sıcağı (1987, deneme)
Kışkırtılmış Erkeklik Bastırılmış Kadınlık (1988, psikoloji)
Sözüm Sanadır (1988, anı)
Kendi Yurdunda Sürgünsün (1988, anlatı)
Gençlik Duvarları Yıkıyor (1990, psikoloji)
Kırmızı Işıkta Yürümek (1991, psikoloji)
Cinsellikten İkmale Kalmak (1992, eğitim)
Beyaz Balinayı Sevmek (1993, psikoloji)
Çocuklar, Büyükler ve Tavşanlar (1994, kişisel gelişim)
Belki de Sensin (1995, öykü)
Hayatımız ve Değerlerimiz (1999, deneme)
Bizim Duygusal Zekamız (1999, psikoloji)
Erken Büyüyen Çocuklar (2002, eğitim)
Modern Dünyada Değer Kayması ve Gençlik (2003, sosyoloji)
Sıpa Koleje Gidiyor (2005, mizah)
Kuşatılmış Gençlik (2006, psikoloji)
Dürüstlük Sevgili Çocuğum (2008, kişisel gelişim)
Tehlikeli Cehalet (2009, deneme)
Başaklar Savrulurken (2010, sosyoloji)
Tüketilen Değerler ve Gençlik (2010, psikoloji)
Yurttaşlıktan Uygarlığa (kolektif, 2010, sosyoloji)
Müzik Seni Çağırıyor (2011, Doğuş Çocuk Senfoni Orkestrasının öyküsü)
Yoldan Çıkarılmış Başarı (2017, eğitim)

Ödülleri
1986 – Barış Ödülü / İstanbul Tabip Odası
1998 – Nusret Fişek Halk Sağlığı Hizmet Ödülü / Türk Tabipleri Birliği
2022 – Aydınlanma Onur Ödülü / Yeni Kuşak Köy Enstitüleri Derneği
2022 – Emre Madran Basın Ödülü / Mimarlar Odası Ankara Şubesi