Bilal Köyden

Bilal Köyden (d.1894, Ordu – ö.04.06.1967, Ordu)

Ordu’nun Uzunisa Mahallesi’nde doğdu.Ordu Rüştiyesi mezunu. I. Dünya Savaşı’nın başlaması nedeniyle  Erzincan Zabit Mektebindeki öğrenimini tamamlayamadan askere gitti.

1927’de Uzunisa köyünde, kendi imalatı bir makinede basarak çıkarmaya başladığı Güzelordu adlı haftalık gazetenin yayımını 25 yıl sürdürdü. Ahşaptan imal ettiği bu makineyi 1948’de Basın Müzesine hediye etti.

Emektar makine kayıp

Gazetesini büyük emeklerle çıkaran Bilal Köyden idealizmiyle basın tarihinde önemli bir yer tuttu. Amacı iyi gazetecilik yapmaktı. Tüm yaşamını bu işe adayan Köyden, 1933’te bir İstanbul gezisinin ardından Ordu’ya satın aldığı bir baskı makinesiyle döndü. “Ayak pedalı” diye bilinen bu makine Güzelordu’nun daha hızlı ve kaliteli basılabilmesine imkân sağladı. Bilal Beyin kendi çabalarıyla tasarladığı baskı makinesi ise 4 yıl 9 ay hizmet gördü. Emekliye ayrılan tahta makinenin basın müzesine konulması gündeme geldi. 1956 yılında Basın Yayın Genel Müdürlüğü tarafından alınan makinenin şu an nerede olduğu bilinmiyor.

1951’den itibaren iki yıl süreyle haftalık Birlik gazetesini çıkardı. Şiir, fıkra ve makaleleri Milli Mücadele yıllarında  Ordu’da yayımlanan Muvaf-fakıyet-i Milliye, Hadim-i Cumhuriyet ve Tekamül, daha sonra  Trabzon’da çıkan Kahkaha ve Devekuşu ile  Ordu Postası, Zaman ve  Ordu’nun Sesi gibi yerel gazetelerinde yayımlandı. Şiirlerini hece ölçüsüyle yazdı.

‘Kabukname’ (1962) isimli bir şiir ve ‘Güzelordu Gazetesi’nin 25 Yıllık Hikayesi’ 1952) isimli bir de anı kitabı yazdı.

Kabri başında dualarla anılan Bilal Köyden, 50 yıl önce 1967 yılında 73 yaşında kaybetmişti.

4 Haziran 1967 günü vefat eden Bilal Köyden, Güzelordu’da yazan arkadaşı Kemal Şensoy’a bir söyleşi sırasında “Kemal, ileride bizi unutacaklar mı?” diye sormuştu. ölümhaberi.com unutmadı.