Ali Nihad Tarlan

Ali Nihad Tarlan, (d. 1898, İstanbul – ö. 30 Eylül 1978, İstanbul)

Subay olan babasının görevleri nedeni ile Manastır’da başladığı orta öğrenimini Selanik ve İstanbul’da sürdürmüştür. Eğitimine I. Dünya Savaşı ve askerlik sebebiyle bir süre ara verdikten sonra sınava girerek Vefa Lisesi’nde 1917 yılında tamamlamıştır. Ardından Darülfünun’ün Fransızca ve Farsça bölümlerini 1919 yılında bitirmiştir. “İslam Edebiyatı’nda Leylâ ile Mecnun mesnevisi” başlıklı teziyle İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde doktorasını veren ilk doktora öğrencisi oldu.

1915 yılında Beşiktaş Sultanisi’nden başlamak üzere İstanbul’un çeşitli liselerinde görev yapmıştır. Son olarak da 1930 ile 1933 yılları arasında Kabataş Lisesi’nde Fransızca, Türkçe ve Edebiyat öğretmenliği yapmıştır. 1933 yılında üniversite reformuyla Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne 20 Ağustos 1933 tarihinde doçent olmuştur. 1 Temmuz 1941 tarihinde profesörlüğe yükseltilmiştir. 1953 yılında Eski Türk Edebiyatı kürsüsü başkanlığına getirilmiştir. 1 Ağustos 1972 tarihinde emekliye ayrılmıştır. Yazıları ve şiirleri önce Servet-i Fünun’da, daha sonra “Edebiyat Gazetesi”, “Gündüz”, “Gençlik” gibi dergilerde yayımlanmıştır.

Kabri, İçerenköy mezarlığındadır. İsminin verildiği Bostancı’da bir cadde, Ataşehir’de bir ilköğretim okulu vardır.

Yayınlanmış eserleri
Şeyhî Divanını Tedkik,
Fuzûlî Divanı Şerhi,
Divan edebiyatında Muamma,
Metin Tamiri,
Divan Edebiyatında Tevhidler,
Hayali Bey Divanı,
Necati Bey Divanı,
Ahmed Paşa Divanı,
Zâtî Divanı,
Mevlana,
Mehmed Akif ve Safahat,
Edebi San’atlar,
Güneş Yaprak,
Kuğular,
Makaleler (1990)